Παράξενε Φύλακα;-Μέρος 2ο

...ήταν μία καλή στιγμή να αποφασίσουμε να ξεκινήσουμε από κάπου.Η φωτιά στο στέρνο είχε θανατώσει λίγο λίγο πια εκείνον που έπρεπε να ξεχάσει εντελώς αυτό που ήταν,επειδή ποτέ κανένας δεν τον είχε ενημερώσει ότι το αντίθετο της γιορτής είναι η καθίζηση.Οπότε εκείνη(η φωτιά)σε συνδυασμό με τον εφιάλτη της ουράς της θα φεύγανε για άλλα μέρη.Ο φύλακας έρχεται από άλλες γειτονιές και ''νοητά'' βασίλεια,όμως τα σημάδια που φέρει είναι τα ίδια με τα δικά μας και ακόμη πιο σημαντικό,είναι το γεγονός ότι είναι το ίδιο δίκαια.Στην διασταύρωση με τα δικά μας,ψιθυρίζουν ξανά.Η ανάβαση είναι δύσκολη.Κάνει πάρα πολύ κρύο.Το σώμα,τα μάτια και η γνώση αντιστοιχούν ξανά σε εκείνα ενός βρέφους.Εχθές είχαμε σβήσει,μην το ξεχνάτε.


Είναι  πολύ μακρύς ο δρόμος.Παραδεχθείτε το,δεν γνωρίζατε ποτέ αν τον θέλατε στα αλήθεια,ήταν όμως αληθινός και αυτό έφτανε και με το παραπάνω για να τον αγκαλιάσετε τότε.Τι οδηγεί όμως στις χαρές του τώρα...Τι ζητάει η μαγεία για να δώσει την απαιτούμενη ενδελέχεια στο μακελειό της ρουτίνας και να απογειωθεί μαζί με μία φυσική προσπάθεια;Σε ποιές σκεπασμένές γωνίες κρύβονται εκείνα τα άγνωστα κουτιά που κρύβουν μέσά τους πράγματα που στη σκέψη ότι είναι απλώς προιόντα μίας πληγωμένης καρδιάς χάνουμε το βήμά μας.


Ο φύλακας τότε μας δίνει μία κλεψύδρα που παγώνει κάθε αρνητικό πολλαπλασιασμό στο νου μας.Τα κλειδιά για εκείνα τα κουτία ξεπετάγονται από παντού.Στις ξανθές λωρίδες που μπαίνουν από τα παράθυρα,στον ήλιο που είναι στην ίδια ευθεία με εμάς το απόγευμα σηματοδοτώντας ότι έφθασε η άνοιξη.Τ κουτιά μεγαλώνουν.Οι σκιές μετατρέπονται σε πόρτες.Μέχρι και το πλαστικό του διπλού καφέ που πήραμε εισερχόμενοι σε εκείνο το πολύ μεγάλο μπαλκόνι,διαρκεί αρκετά ώστε να αποτελέσει μία μικρογραφία του ζητούμενου.Ότι όλα αυτά δεν θα τελειώσουν τόσο γρήγορα όσο μας είχαν πει.Όλα γύρω γεννάνε υπομονές και χαμόγελα.Ο χρόνος είναι παρών,δυσυπόστατος και σχετικός,μεταφορικός και κυριολεκτικός.Απίστευτο.Τότε κοιτάζουμε κατάματα τον ήλιο που δυναμώνει και μας θυμίζει πολλά.Έχει προκύψει κάποιος άλλος μέσα από εκείνον που είχε φύγει εχθές.Αυτός που δεν ''διώχνει'' τον ήλιο πρωτού δύσει,αλλά αντιθέτως του επιτρέπει να μας υπενθυμίσει την τεράστια ανάγκη να αναλύσουμε το τότε,να καταγράψουμε το τώρα και να προβλέψουμε το άγνωστο.Στην πηγή του φωτός υπάρχει λοιπόν ξεκάθαρο το μύνημα για εκείνη την πόρτα πίσω από τη μεγάλη πόρτα.


Δεν είναι εκδίκηση.Δεν είναι αυτό που κάποιος έλεγε ''αν το βρεις,χάρίσέ το σε εμένα''.Δεν είναι κατάρα.Δεν είναι κακία.Το μόνο που ισχύει από όλα εκείνα τα καχύποπτα που το στόλισαν,είναι εκείνο για το οποίο πουθενά στον κόσμο δε θα βρεις δικαίωμα να μας κατηγορήσεις για αυτό.Είναι η έκπληξη στα πρόσωπά τους όταν θα αντιληφθούν εκείνη την πόρτα.

Η συνέχεια ζητά υπομονή.Τον Απρίλιο λύνεται το αίνιγμα.Έως τότε οι Κυριακές στο Dada την θρέφουν και την Παρασκευή 30/3,η ''Γκρίζα Σύναξη'' επιστρέφει στο White Noise.